Akademia
Po śmierci Sokratesa Platon podróżował i kontynuował studia, a po powrocie do Aten założył swą słynną Akademię. Nazwę swą zawdzięcza ona ogrodowi, w którym się znajdowała. Nad bramą wejściową znajdował się napis informujący kandydatów na studentów: „Wymagana znajomość matematyki". Platon spędzi! 20 lat ucząc w niej, tam też powstały wszystkie Dialogi (łącznie 34) dotyczące tematów takich jak piękno, sprawiedliwość, mitość oraz dobro. Najsłynniejszym jest chyba Państwo - opis państwa idealnego rządzonego przez grupę ascetycznych filozofów. Ich zarządzenia egzekwowali równie ascetyczni wojownicy. Na niższym poziomie struktury społecznej stała większość uprawniona do posiadania własnych majątków, dzieci i zobligowana do przestrzegania obowiązującego prawa. Choć prawdą jest, że większość odkryć w matematyce w IV w. p.n.e. poczynionych zostało przez uczniów Platona, prawdą jest także, że kilku jego wychowanków zamieszanych było w spiski mające na celu ustanowienie tyranii. Sam Platon podejmował bezskuteczne próby reform w Syrakuzach. Platon spędził ostatnie lata swego życia w Atenach w swojej Akademii. Zmarł w roku 348 lub 347 p.n.e., w trakcie prac nad pismem Prawa, w którym usiłował wykazać, że tylko bogu powierzyć można absolutną władzę sprawowaną w Państwie przez filozofów. Najsłynniejszym uczniem Platona byt Arystoteles, który nie zastąpił jednak mistrza w Akademii. Arystoteles urodził się w Macedonii. Jego ojciec, Nikomach, był nadwornym lekarzem Amintasa, dziada Aleksandra Wielkiego. Doświadczenia życia dworskiego zdobyte wtedy i później mogły przyczynić się do powstania niechęci, którą darzył władców i dwory. Kiedy Platon umarł, Arystoteles nie przejął po nim szkoły, prawdopodobnie dlatego, że nie będąc obywatelem Aten, nie mógt zostać właścicielem nieruchomości. Wkrótce zresztą opuścił Ateny i udał się do Assos - miasta położonego na wschodnim brzegu Morza Egejskiego, gdzie uczniowie Platona zakładali nową akademię. Tam prawdopodobnie napisał pierwsze 12 rozdziałów Polityki. w której stwierdza, że najwyższym zadaniem polis jest zapewnienie możliwości uprawiania filozofii tym, którzy są do tego zdolni. Tam także napisał pracę o sztuce władzy, nie zachowaną do dziś, w której miał dowodzić, że, w przeciwieństwie do tego, co mówił Platon, znacznie lepiej byłoby, gdyby filozof nie był królem, ponieważ dawało mu to większą niezależność. Po trzech latach pobytu w Assos, gdzie ożenił się, Arystoteles przeniósł się na wyspę Lesbos i poświęcił się studiowaniu biologii. Napisał tam rozprawę O duszy. Inaczej niż Platon, który twierdził, że dusza ludzka jest uwięziona w ciele i powinna walczyć o uwolnienie się, Arystoteles pisat, że dusza kontroluje ciało, lecz powinna pozostawać z nim w harmonii. Twierdził, że człowiek zbudowany jest z ciała i duszy, która działa na trzech poziomach: wegetatywnym, zwierzęcym i rozumowym. W roku 343 lub 342 przed naszą erą Filip II Macedoński poprosił Arystotelesa, by zosta! nauczycielem jego syna - Aleksandra i filozof przeniósł się na dwór w Pełli. Polityczna działalność jego chlebodawców była jednak sprzeczna z jego poglądami, ponieważ ekspansja imperium Filipa i Aleksandra przyniosła koniec miastu-pań-stwu, w takiej formie, jaką opisywał Arystoteles. W roku 335 przed naszą erą Arystoteles powrócił do Aten i otworzył własną szkołę, tak zwany Lej-kon, położoną w pobliżu świątyni Apolla, w której nauczał przez 12 lat. Do przedmiotów, których tam uczono należały logika, medycyna, biologia i historia, a wykłady odbywały się w czasie spacerów, wobec czego szkołę czasem określano z grecka jako „perypatetycką".